و اما بعد...

 

دقیقا یکسال می شود که اینجا چیزی ننوشته ام. البته هر از چند گاهی سر می زدم و کامنت های خصوصی و عمومی رو می خوندم و پاسخ می دادم. جالب این بود که هنوز هم از جاهای مختلف سر کلید واژه های مختلفی که سرچ می شد، آدمهای مختلف می اومدند اینجا و پستها رو می خوندن. این مدت خیلی به ذهنم رسید که بیام در راستای همون اهداف قبلی چند تا پست بگزارم اینجا که یه موقعی اگه کسی با اون موضوعات خواست مطلبی رو سرچ کنه بیاد و اینجا شاید نظرش تغییر کنه راجع به اون موضوع! بطور خاص هم منظورم بحث ها و دغدغه های سیاسی اجتماعیست. البته امشب قصد نوشتن درباره ی یک شخصیتی رو دارم که چند ماهیست که خیلی درگیرش هستم. برنی سندرز. پیگیری اخبار انتخاب آمریکا و خواندن مقاله ها و مطالب مختلف پیرامون اون، تجربه ی خاصی بود که برای ثبت در تاریخ نوشتاری خودم هم که شده امشب اومدم اینجا تا درباره اش بنویسم. 

حوالی تیر پارسال بود که هنوز هم نمی دونم دقیقا چه اتفاقی افتاد و من با برنی اشنا شدم. بعد هم جذب برنامه ها و ایده هایش شدم ولی با هر کسی حرف می زدم ، مخصوصا کسانی که در خود آمریکا زندگی می کنن تقریبا هیچکسی امید این رو نداشت که سندرز پیروز انتخابات بشه و درواقع نهایت امیدواری ای که به من می دادن این بود که حرفهایی که پیرامون کمپین های انتخاباتی و مناظره ها و تبلیغات و ... اینها زده می شه در نهایت در دراز مدت تاثیر خودش رو بر سیاست های آمریکا می ذاره ولی این که حزب اجازه بده آدم خارج از حزب دموکرات بیاد و کاندیدای ریاست جمهوری بشه رو کاملا متنفی می دونستن. تا حدود ده روز دیگه هم انتخابات هفتم جون برگزار می شه و معلوم می شه که اکثر دلیگیت های متعهد رو آیا می تونه برنده بشه یا نه؟ و البته تعیین نامزد نهایی حزب هم حدود دو ماه بعد هم اجلاس سراسری حزب دومکرات برای تعیین نامزد نهایی حزب برگزار می شه و امیدوارم که اون روز خوشحال باشیم!!!

سندرز ایده آل هایی دارد که سالیان سال است برایشان تلاش کرده . این شاید مهمترین درسی ست که من ازش یادگرفتم. دقیقا همین نکته رو مارک روفالو بازیگر امریکا در یکی از فیلمهای تبلیغاتی کمپین به خود برنی سندرز می گوید و دقیقا دست روی همان چیزی می گذارد که من ازش خیلی نگران بودم نکند در آینده دچار آن بشوم! می گوید وقتی به تو نگاه می کنم، می بینم که آدم می شود واقعا بر اساس اعتقادش تلاش کند و نگذارد که گذر زمان بر آرمانهایش تاثیر منفی بگذارد و به قول معروف انسان رو دچار روزمرگی و عقب نشینی از ایده ال ها کند.

چند تا تصویر خاص از برنی را خیلی دوست دارم. و دوتا فیلم! از آخر اگه بخوام بنویسم ، صحنه ایست که در حین یک سخنرانی ، یک پرنده ای می آید و می نشیند روی تریبون سخنرانی که سندرز در حال سخنرانی پشت آن هست. و سالن منفجر می شود. خود برنی هم شوکه شده.

فیلم دیگر برای جلسه ای در کنگره ی آمریکاست که خالیست! دارد درباره جنگ خلیج فارس و عواقب آن بر جهان حرف می زند. حرفهایی بر ضد جنگ. انگار که می دانسته حرفهایش برای نسل های بعد بر روی اینترنت پخش می شود. و تاریخ در مورد این مواضع قضاوت خواهند کرد....

 

تصویری که خیلی دوست دارم، ولی برای دوران جوانی اش هست. یکی در جمع تعدادی دیگر از دانشجویان برای اعتراض به تبعیض های نژادی علیه سیاهپوستان آمریکایی. و دیگری هم عکسیست از دستگیر شدن او در این تجمع. حس اینکه کسی در بیست سالگی اش ایده اش رو دنبال می کنه تا تهش هم می ره و همچنان در هفتاد سالگی هم باز دم از اونها می زنه خیلی آموزنده و دلگرم کننده بود برام...

دومی هم اینجاست : http://i.imgur.com/vcHfbK3.jpg

البته این در کنار مواضع بسیار خوب او در حوزه ی سیاست خارجی علیه سیاست های سعودی ها ، اسرايیل، قطر و همچنین بحثای رفاه احتماعی و سوسیالیستی اش ، و از همه مهمتر دغدغه اش نسبت به گرم شدن زمین و تاثیرات زیست محیطی اش او را در ذهن من کاملا نسبت به تمام سیاست مدار های دیگه ای می شناسم متمایز می کنه. چیزی در حد میرحسین موسوی که پای اعتقادش ایستاد و سیاسی بازی نکرد... و البته هزینه اش را هم داد و دارد می دهد.... خلاصه اینکه امیدوارم در روزهای آینده اتفاقات خوبی برای مردم آمریکا، و البته مردم جهان رقم بخوره.